Podczas budowy instalacji

„Podczas budowy instalacji parowych trzeba pamiętać, że pod wpływem temperatury przewody rozszerzają się; dlatego stosuje się wydłużki (kompensatory) lub tak prowadzi przewody, aby umożliwić samowydlużanie się (samokompensację). Stosując wydłużki należy odpowiednio rozmieścić podpory stałe służące do ograniczenia ruchu przewodów.
W instalacji parowej gałązki, którymi dopływa para, montuje się ze spadkiem co najmniej 2% od grzejnika w kierunku pionu, a przewody skroplin układa się ze spadkiem co najmniej 1% w kierunku kotłowni, węzła cieplnego lub zbiornika skroplin. Zaleca się stosować spadki 3%.
Jak już wspomniano, skropliny z odbiorników lub przewodów pary odprowadza się do przewodów skroplin przez urządzenia zwane odwadniaczami. Odwadniacze mają różne konstrukcje i różne są warunki ich montażu.
Odwadniacze syfonowe na obydwu ramionach powinny mieć dwuzłączki lub długie gwinty. W najniższym punk
cie syfonu umieszcza się zawór spustowy lub trójnik zamknięty korkiem.
Do odwadniania przewodów poziomych montuje się odwadniacze termiczne co najmniej 6 cm poniżej przewodu odwadnianego.
Instalacja parowa działa równomiernie tylko wówczas, jeżeli z całej instalacji można szybko usunąć powietrze i jeżeli skropliny nie ulegają nigdzie spiętrzeniu wskutek dużego napływu. W ten sposób, w jaki przeprowadza się odpowietrzanie, powinno.“(3)