Przenieśmy się wyobraźnią

„Przenieśmy się wyobraźnią w czasy, gdy na śwtecie nie było jeszcze innych ludów jak łowieckie, gdy żyło się z łowów i dla łowów, gdy polowanie, obojętne, w jakiej formie i na co. było głównym sektorem gospodarki. Już nigdy potem nie będzie jednego, tak przeważającego zajęcia nad wszelkimi innymi. Ale nawet w tych czasach nie samo mięso spożywał człowiek. Menu uzupełniane było tym. co udało się zebrać, a było tego niemało orzechy, jagody, leśne maliny, dzikie owoce, korzenie, grzyby. Zbieractwo nie było kluczowym działem gospodarki ludów łowieckich u schyłku epoki lodowej, ale też nie było traktowane po macoszemu. Miało nawet swój rytm. Łatwo to zrozumieć, przypomniawszy sobie, że jagody dojrzewają w czerwcu, poziomki w lipcu, jeżyny we wrześniu, a orzechy laskowe w październiku.
Kto zbierał Mężczyzna szedł na łowy. porzucał jaskinię, szałas, ognisko na dosyć długie okresy, oddalał się na stosunkowo wielkie odległości, nawiązywał kontakt ze światem zewnętrznym, przynosił wieści, nowe pomysły, nowe myśli, prądy mężczyzna gonił wroga i uciekał przed nim. wyprawiał się w odlegle regiony po surowce — krzemień, ochrę, sól. Mężczyzna przemierzał przestrzenie, z konieczności zapatrzony w niebo, zarówno dniem, jak i nocą. śledząc bieg słońca i gwiazd, wyczytując z nich kierunki stron świata, miary czasu.“(10)